Kâbe’de Hacılar Hû Der Allah İlahisi Türkiye’yi Tek Yürek Yaptı

Türkgün köşe yazarı Yıldıray Çiçek’in kaleminden yansıyan değerlendirmeye göre, Türkiye’de Celal Karatüre rüzgârı esiyor desek yalan olmaz. Sosyal medyada arkadaşlarıyla amatörce başladığı yolculuk, bugün okuduğu ilahilerle onu fenomen hâline getirdi. Onun sayesinde sözleri ve bestesi Abdurrahman Önül’e ait “Kâbe’de Hacılar Hû Der Allah” ilahisi herkesin diline dolandı. İlahi türündeki bu eserle Billboard listelerinde 1 numaraya yükselerek, bu alanda dünya tarihinde zirveye çıkan ilk Türk sanatçı oldu. Samimi ve mütevazı tavırlarıyla, güzel sesi sayesinde geniş kitlelerin gönlünü kazandı. Umarım bu ilgiye ve desteğe layık bir ömür sürerler.

Geçen gün sosyal medyada dikkat çeken bir görüntü, ilahinin toplumdaki karşılığını bir kez daha gözler önüne serdi. Bir okulda teneffüse çıkan onlarca çocuk, okul bahçesinde bu ilahiyi hep bir ağızdan söylüyordu. Sokaklarda, okullarda, iftar sofralarında, hatta Külliye’de bile “Kâbe’de Hacılar Hû Der Allah” ilahisi yankılanıyor.

Devlet Bahçeli de Ramazan ayına sesiyle anlamlı bir maneviyat atmosferi katan Celal Karatüre’yi, MHP grup toplantısında şu sözlerle onurlandırmış ve övmüştür:
“Yine bugünlerde dağa taşa Allah dedirten, her yaş grubunda göz kamaştıran bir akıma dönüşen ‘Kâbe’de Hacılar Hû Der Allah’ isimli ilahiyi ve bu ilahiyi seslendiren kardeşimizi de gönülden alkışlıyoruz.”

Bir gün sonra Recep Tayyip Erdoğan da şu sözlerle memnuniyetini ifade etmiş ve rahatsız olanlara mesaj vermiştir:
“Bu ilahiyi yediden yetmişe insanımızın diline ve inşallah kalbine nakşeden, ülkemizi o güzel ilahilerle tek ses, tek yürek hâline getiren bestecisinden icracısına kadar tüm kardeşlerime buradan tebriklerimi iletiyorum. Özellikle okul bahçelerinde yavrularımızın hep birlikte bu ilahilere eşlik ettiklerini, hep bir ağızdan lafza-i celâli coşkuyla seslendirdiklerini görmek bizi ziyadesiyle memnun etti, mesrur etti, gururlandırdı. Tüm Türkiye’nin aynı ritimde buluşması, aynı sözleri ve aynı sesleri terennüm etmesi özlediğimiz, arzuladığımız, hasretini çektiğimiz bir iklimdi. Kimse bundan gocunmamalı, rahatsız olmamalı; kimse tedirgin olmamalıdır.”

Yazıda, bazı kesimlerin eleştirilerine rağmen Celal Karatüre’nin oluşturduğu gönül ikliminin dalga dalga yayıldığı vurgulanıyor. Çocukların masumane bir şekilde ilahi okumasından duyulan rahatsızlığın toplumsal karşılık bulmadığı ifade edilirken, esere yönelik sahiplenmenin her geçen gün arttığı belirtiliyor.

Çiçek, meselenin yalnızca bir ilahinin popülerleşmesi olmadığını; dinî söylem ve maneviyat atmosferine yönelik tepkisel yaklaşımların asıl tartışma konusu olduğunu dile getiriyor. Ramazan ayının ruhuna uygun bir birlik ve beraberlik iklimi oluşturan “Kâbe’de Hacılar Hû Der Allah”, birçok kişi için ortak bir gönül dili hâline gelmiş durumda.

Merhum şair Abdurrahim Karakoç’un şu dizeleri ise yazının dikkat çeken bölümlerinden biri olarak aktarılıyor:

“Mizansızlar, imansızlar, yönsüzler,
Tarihine çamur atan dünsüzler,
Özü belirsiz, kökten dinsizler,
Aslımızı, soyumuzu ne bilsin?”

Yıldıray Çiçek
Türkgün köşe yazarı