Hayatta kalıcı olan hiçbir şey tesadüfen oluşmaz. Sevgi de, saygı da, güven de… Hepsi zaman ister, emek ister, özveri ister. Günümüz dünyasında en çok unuttuğumuz gerçeklerden biri de budur.
Sevgi; sadece söylenen bir söz değil, gösterilen bir davranıştır. Dinlemek, anlamak, sabretmek ve gerektiğinde geri adım atabilmektir. Karşılıksız gibi görünse de, aslında en güçlü bağları kuran temel değerdir.
Saygı ise sevginin görünmeyen ama hissedilen yüzüdür. Farklı düşüncelere tahammül edebilmek, karşımızdakini olduğu gibi kabul etmek ve sınırlarına dikkat etmektir. Saygının olmadığı yerde sevgi zamanla yıpranır, güven ise sessizce kaybolur.
Zaman, en kıymetli sermayemizdir. Geri gelmeyen, telafisi olmayan tek şey… Bir insana ayrılan zaman, ona verilen değerin en açık göstergesidir. Ne yazık ki çoğu zaman “vaktim yok” diyerek ertelediğimiz şeyler, aslında hayatın kendisidir.
Emek ve özveri olmadan hiçbir ilişki ayakta kalamaz. Emek; yorulmayı, fedakârlık yapmayı ve bazen karşılık beklemeden vermeyi gerektirir. Özveri ise “ben” demekten vazgeçip “biz” diyebilmektir.
Bugün ilişkiler neden bu kadar kırılgan diye soruyorsak, cevabı tam da burada gizlidir. Sevgi var ama zaman yok, saygı var ama tahammül yok, emek var ama sabır yok. Oysa kalıcı olan her şey; sevgi, saygı, zaman ve emekle inşa edilir.
Unutmayalım; değer verdiklerimize zaman ayırmadığımızda, aslında onları kaybetmeye zaman ayırmış oluruz.