Seni kalbimden çıkarıp,
çöplüğe attım.
Her gecem seninleyken,
yalınız yattım.
Kimsesizler meclisine,
İsmini yazdım.
En izbeli köşelerde,
mekânın olsun.
Beni hor gördüğün için,
yüreğin donsun.
Seni bırakmam diyordu,
O çatal dilin.
Kurusun bana mutluluk,
çok gören belin.
İnşaallah para değil,
kor tutsun elin.
Bu şehrin en izbe yeri,
mekânın olsun.
Beni hor gördüğün için,
ciğerin donsun.
Sokağına hasret kaldım,
evin unuttum.
Dün gece rüyamda gördüm,
dizde uyuttum.
Uykumdan uyanınca,
baktım sen yoktun.
Şehrimin tüm çöplükleri,
mekânın olsun.
Beni hor grdüğün için,
yüreğin donsun